kroniek V
Ik had amper mijn ontbijt genuttigd en de helft van de krant gelezen of de telefoon ging.
- Hallo met Martha, stoor ik?’
- Hallo met Martha, stoor ik?’
- Ik ben aan m’n laatste hap toe en lees net de laatste pagina van het ochtendblad.
- Er is weer iets vreselijks met mij. Ik kom net van de huisarts vandaan. Ik heb last van condyloma.
- Wat is dat in normaal Nederlands?
- Ik heb wratten rondom mijn geslachtsdelen.
- Nou, dat heb je dan goed voor elkaar Martha van wie heb je ze opgelopen?
- Weet ik veel, ik heb ze nou eenmaal en daarmee uit, zei ze enigszins vinnig.
- Daarmee niet uit maar kan de pret juist beginnen, beklemtoonde ik nadrukkelijk.
- Er is weer iets vreselijks met mij. Ik kom net van de huisarts vandaan. Ik heb last van condyloma.
- Wat is dat in normaal Nederlands?
- Ik heb wratten rondom mijn geslachtsdelen.
- Nou, dat heb je dan goed voor elkaar Martha van wie heb je ze opgelopen?
- Weet ik veel, ik heb ze nou eenmaal en daarmee uit, zei ze enigszins vinnig.
- Daarmee niet uit maar kan de pret juist beginnen, beklemtoonde ik nadrukkelijk.
Dat was nou typisch Martha. Je moest naar al haar verhalen luisteren maar mocht geen enkel commentaar leveren. Eigenlijk was een ja en nee genoeg. Bij mij werkte dat als een rode lap op een stier. Altijd opnieuw was zij een van de weinigen waarbij ik het koekje van eigen deeg teruggaf op een wat ironisch, moralistische manier. Ik kon niet anders. Ze riep het gewoon bij me op.
- Welke pret bedoel je eigenlijk?
- Wat had je gedacht van krabben omdat het jeukt bijvoorbeeld.
- Daar heb je gelijk in, ik krab me suf.
- Je weet toch wel dat die bloemkolen zeer besmettelijk zijn en snel groeien. Ze verspreiden zich als een gek.
- Ja dat weet ik, ik heb ze nu rond m’n anus, op m’n schaamlippen en m’n vagi...
- Martha, alsjeblieft bespaar me zoals gewoonlijk de details, ik heb net m’n laatste hap brood op.
- Sorry, maar het is behoorlijk pijnlijk en het geeft een branderig gevoel.
- Tja, wie zich brandt moet op de blaren zitten, zei ik m’n meest toepasselijke cliché uit de kast trekkend.
- Ja en dan zal ik je nog wat vertellen. Ik was net van m’n schaamluis af.
- Je bedoelt die grijsachtige insecten in je schaamhaar, ter grootte van een speldenknop, in de volksmond ook wel 'platjes' genoemd?
- Welke pret bedoel je eigenlijk?
- Wat had je gedacht van krabben omdat het jeukt bijvoorbeeld.
- Daar heb je gelijk in, ik krab me suf.
- Je weet toch wel dat die bloemkolen zeer besmettelijk zijn en snel groeien. Ze verspreiden zich als een gek.
- Ja dat weet ik, ik heb ze nu rond m’n anus, op m’n schaamlippen en m’n vagi...
- Martha, alsjeblieft bespaar me zoals gewoonlijk de details, ik heb net m’n laatste hap brood op.
- Sorry, maar het is behoorlijk pijnlijk en het geeft een branderig gevoel.
- Tja, wie zich brandt moet op de blaren zitten, zei ik m’n meest toepasselijke cliché uit de kast trekkend.
- Ja en dan zal ik je nog wat vertellen. Ik was net van m’n schaamluis af.
- Je bedoelt die grijsachtige insecten in je schaamhaar, ter grootte van een speldenknop, in de volksmond ook wel 'platjes' genoemd?
- Precies, heb jij dat weleens gehad omdat je het zo goed weet?
- Godzijdank nee, ik hou niet zo van die venerische aandoeningen.
- Wat had je gedacht van mij, je denkt toch niet dat ik het leuk vind?
- Beter uit je doppen kijken, lijkt mij, trouwens als je toch zo bezig bent, ik zou me maar eens op Aids laten testen.
- Hoezo Aids? Ik voel dat ik dat niet heb.
- Juist ja, dat kun je heel goed voelen, wees maar weer lekker naïef, kind. Hoe gaat het eigenlijk met Addis Abeba, wanneer gaan jullie trouwen?
- Oh die, die heb ik de deur uitgegooid, hij kwam me alleen maar uitvreten en ging volledig zijn eigen gang.
- Het is toch niet waar.
- Het is wél waar.
- Oh.
- Allemaal hetzelfde met die buitenlanders, het is ze maar om een ding te doen.
- Nee toch!
- Godzijdank nee, ik hou niet zo van die venerische aandoeningen.
- Wat had je gedacht van mij, je denkt toch niet dat ik het leuk vind?
- Beter uit je doppen kijken, lijkt mij, trouwens als je toch zo bezig bent, ik zou me maar eens op Aids laten testen.
- Hoezo Aids? Ik voel dat ik dat niet heb.
- Juist ja, dat kun je heel goed voelen, wees maar weer lekker naïef, kind. Hoe gaat het eigenlijk met Addis Abeba, wanneer gaan jullie trouwen?
- Oh die, die heb ik de deur uitgegooid, hij kwam me alleen maar uitvreten en ging volledig zijn eigen gang.
- Het is toch niet waar.
- Het is wél waar.
- Oh.
- Allemaal hetzelfde met die buitenlanders, het is ze maar om een ding te doen.
- Nee toch!
- Echt, ik ben er nu achter gekomen, je had gelijk, ik moet beter opletten. Ik had je toch verteld dat hij mijn bankpasje had meegenomen. Ik sta nu helemaal rood. Hij heeft honderden euro's voor zichzelf gepind. Ik moet zelfs hier en daar wat lenen.
- Ach, wat vervelend nou toch.
- Dat kun je wel zeggen maar hoe is het eigenlijk met jou?
- Goed.
- Met jou is het altijd goed, heb jij nou nooit eens iets te vertellen?
- Genoeg, maar niet nu.
- Wanneer dan wel.
- Te zijner tijd.
- Oh.
- Verder nog iets Martha? Ik heb nog ’t een en ander te doen.
- Wat dan wel?
- Dingen die jou niet interesseren.
Martha ineens obstinaat: -Je hebt het helemaal mis, natuurlijk ben ik in jou geïnteresseerd maar je vertelt me nooit wat, je bent zo gesloten, met jou gaat het altijd goed.
- Ach Martha dat heeft zo z’n reden, hè. Als ik je nu iets vertel en je bent het over twee minuten weer vergeten, heeft het voor mij weinig zin om nog maar iets te zeggen. Dan kan ik net zo goed tegen die muur hier tegenover me staan te lullen. Zonde van m'n energie. Dus met andere woorden, ik zwijg gewoon.
- Oh, waait de wind uit die hoek.
- Juist ja, uit welke dacht jij dan.
- Mag ik nog even iets zeggen?
- Ga je gang, je hebt nog drie minuten.
- Ik ga overmorgen naar de Jellinek, daar blijf ik dan een week dus als je me wilt komen opzoeken, zou ik dat zeer op prijs stellen.
Ik dacht even aan mijn laatste bezoekje Detox. Ik zag daar in een deprimerende ruimte onze voor het moment afkickende alcoholisten gezellig met z'n allen om de tafel geschaard. Blauw van de rook. Koppen koffie waren dit keer hun verslaving. Mens erger je niet had hier geen gek figuur geslagen.
- Ik peins er niet over, kind.
- Dat is dan jammer, ik had me er zo op verheugd dat je zou komen.
- Ach, wat vervelend nou toch.
- Dat kun je wel zeggen maar hoe is het eigenlijk met jou?
- Goed.
- Met jou is het altijd goed, heb jij nou nooit eens iets te vertellen?
- Genoeg, maar niet nu.
- Wanneer dan wel.
- Te zijner tijd.
- Oh.
- Verder nog iets Martha? Ik heb nog ’t een en ander te doen.
- Wat dan wel?
- Dingen die jou niet interesseren.
Martha ineens obstinaat: -Je hebt het helemaal mis, natuurlijk ben ik in jou geïnteresseerd maar je vertelt me nooit wat, je bent zo gesloten, met jou gaat het altijd goed.
- Ach Martha dat heeft zo z’n reden, hè. Als ik je nu iets vertel en je bent het over twee minuten weer vergeten, heeft het voor mij weinig zin om nog maar iets te zeggen. Dan kan ik net zo goed tegen die muur hier tegenover me staan te lullen. Zonde van m'n energie. Dus met andere woorden, ik zwijg gewoon.
- Oh, waait de wind uit die hoek.
- Juist ja, uit welke dacht jij dan.
- Mag ik nog even iets zeggen?
- Ga je gang, je hebt nog drie minuten.
- Ik ga overmorgen naar de Jellinek, daar blijf ik dan een week dus als je me wilt komen opzoeken, zou ik dat zeer op prijs stellen.
Ik dacht even aan mijn laatste bezoekje Detox. Ik zag daar in een deprimerende ruimte onze voor het moment afkickende alcoholisten gezellig met z'n allen om de tafel geschaard. Blauw van de rook. Koppen koffie waren dit keer hun verslaving. Mens erger je niet had hier geen gek figuur geslagen.
- Ik peins er niet over, kind.
- Dat is dan jammer, ik had me er zo op verheugd dat je zou komen.
- Het zij zo, een prettige week in het gesticht. Dag Martha.
es van essen
es van essen
Diezelfde nacht kreeg ik wonderbaarlijk bezoek: (klik) beschouwingen van een virus
Hé, dat plaatje zou ik geplaatst kunnen hebben!
Leuk geschreven die dialoog. Ik ken ook zo iemand. Gelukkig heeft zij geen wratten, tenminste daar ga ik van uit.
Misschien moet ik ook iets assertiever worden.
Geplaatst door: Marjan | 30-10-09 om 21:17
Es,
Weer een lekker smeuig stukje bij het ontbijt en in mijn geval voor het slapen gaan.
Groetjes en goed weekend,
jeer
p.s. het is inderdaad de Japanse Zen-tuin in Mondo Verde in Landgraaf/Z-Limburg.
Geplaatst door: jeer | 30-10-09 om 22:09
Zo langzamerhand moet ik er om lachen. Je schrijft het ook zo komisch op(is mijn excuus ;p)
Waneer zou ze stoppen met jou te bellen vraag ik mij af.
Geplaatst door: Margreet | 30-10-09 om 23:26
Dat je zelfs nog opneemt.
Gelukkig voor ons, want het levert zeer amusante stukjes.
Geplaatst door: Wolf | 31-10-09 om 4:40
Waar blijf je het halen lieve es? En hoe blijf je het ook zo knap schrijven... Ik geniét er van!
Wanneer komt het boek uit?
*wink, big smile*
Maak er een fijne, creatieve dag van, vol schrijfplezier waar wij later ook van kunnen smullen!
Geplaatst door: gerdaYD | 31-10-09 om 7:57
* Marjan, ik kreeg niet de indruk dat jij niet assertief bent ;-]
Als je je hart wilt ophalen, ga dan naar m'n links met het item: dood en begraven. Daar staat een serie van Piet Schellekens over jouw favoriet: 'dode dieren'.
* Jeer, alweer een dag later: ik hoop dat je desalniettemin goed hebt geslapen.
* Margreet, We hebben nog één kroniek te gaan en daarna is het bellen afgelopen. 't Is maar goed dat je erom kunt lachen.
* Wolf, mijn loyaliteit heeft natuurlijk haar grenzen. Ik schijn er voor me zelf kennelijk ook nog iets uit te halen, anders zou ik beslist niet opnemen.
* Gerda, sterker nog: dat boek is al uitgegeven, in 2005. Ga naar categorie: BOEKEN en je kunt er van alles over lezen.
Deze kronieken zijn fragmenten (enigszins herschreven) uit m'n roman 'Verborgen jaargangen'.
Geplaatst door: es | 31-10-09 om 23:36
whahahahahaha sorry es, maar je schrijft het zó komisch dat ij niet eens meer medelijden kan opbrengen,
het lijkt wel een toneel stuk:-)
Geplaatst door: klaproos | 1-11-09 om 19:08
Es, ik ben nieuw hier: wie of wat is Martha voor/van jou?
Geplaatst door: Libra/Weegschaal | 1-11-09 om 23:33
Welkom Weegschaal
W/w Martha v/v mij is, is niet van belang. Niets is wat het lijkt...
***
Geplaatst door: es | 2-11-09 om 20:00
* Klaproos, Sommige dingen worden soms hilarisch, ja!
Geplaatst door: es | 2-11-09 om 20:02
Wat is er toch mis met veilig (dus beschermd) vrijen zou ik denken....
Geplaatst door: Leo | 3-11-09 om 13:29
Ziet er niet echt lekker uit dat beestje.
Weet je wat ik zo grappig vind? Hoe Google meteen daarop inhaakt en een ad over wratten boven je log plaatst. Nooit eerder gezien.
XXXm
Geplaatst door: Martine | 4-11-09 om 23:45
* Martine, je maakt me reuze nieuwsgierig maar ik begrijp niet helemaal wat je bedoelt.
(Ben digitaal zeer a-technisch!)
Zou je me nog even willen uitleggen wat een 'ad over wratten boven je log' is?
* Leo, als jij het antwoord weet, moet je 't me zeggen ;-]
Geplaatst door: es | 4-11-09 om 23:58
Es, bovenaan je log staat reclame. Heel vaak schijnt het zo te zijn dat het linkt aan je log. Ik let er niet erg op zelf, maar ik heb het weleens gezien.
Ik heb nu een log over voedsel bv en er staat reclame van dieten boven. Google zoekt dat er blijkbaar automatisch bij.
Geplaatst door: Margreet | 5-11-09 om 15:40
Dank je Margreet, er gaat een digitale wereld voor me open ;-]
***
Geplaatst door: es | 5-11-09 om 22:02
Es, prachtige foto's inderdaad. Dat dode padje, zo lief.
Ik ben zakelijk vrij assertief maar privé op een bepaalde manier erg verlegen, klungelig en ik laat me gemakkelijk misbruiken.
Op mijn weblog ben ik stoerder dan ik het echt, denk ik.
Geplaatst door: Marjan | 5-11-09 om 22:52
Es,
Nog even over die ads van Google, het is niet alleen gekoppeld aan je weblog, maar aan alles wat je zoekt in Google. Type maar eens het woord koffie in op Google en zie dan maar eens wat er rechts in beeld verschijnt.
Groet je S,
jeer
p.s.
De foto van de stronken was niet de aanleiding tot de haiku/senryu, dat was het thema "Sprekende Stilte". De foto heb ik er later bijgezocht uit mijn archief, maar ik koos deze natuurlijk niet voor niets.
Geplaatst door: jeer | 5-11-09 om 23:27
Goh Marjan, ook hierin lijken we dan weer op elkaar ;) Ik ben alleen niet zo geobsedeerd door dode dieren, maar dat had bij jou ook een oorzaak natuurlijk.
Geplaatst door: Margreet | 6-11-09 om 11:15